డీలిమిటేషన్: ప్రజల సంక్షేమమా? లేక రాజకీయ వ్యూహమా?

డీలిమిటేషన్: ప్రజల సంక్షేమమా? లేక రాజకీయ వ్యూహమా?

ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థలో 'ప్రజలే ప్రభువులు' అనేది నానుడి. కానీ, మారుతున్న కాలంతో పాటు ఈ వ్యవస్థలో వస్తున్న మార్పులు సామాన్యుడికి ఎంతవరకు మేలు చేస్తున్నాయనేది ఇప్పుడు పెద్ద ప్రశ్నగా మారింది. ప్రస్తుతం చర్చనీయాంశంగా మారిన 'నియోజకవర్గాల పునర్విభజన' (డీలిమిటేషన్) ప్రక్రియ, పైన చెప్పుకున్న నానుడిని మరోసారి పునరాలోచించేలా చేస్తోంది. జనాభా ప్రాతిపదికన నియోజకవర్గాలను పెంచడం వల్ల అభివృద్ధి జరుగుతుందా? అన్నది లోతుగా విశ్లేషించాల్సిన అంశం.

రాజకీయ నాటకాలు - నిత్యం కాని ప్రజా సేవ

ఎన్నికల సమయం వస్తే చాలు, నాయకులు ప్రజల ఇంటి గుమ్మం తొక్కుతారు. ప్రజల కష్టాలను అడిగి తెలుసుకున్నట్లు నటిస్తారు, హామీల వర్షం కురిపిస్తారు. కానీ, ఎన్నికలు ముగిశాక అదే నాయకులు ప్రజలకు అందుబాటులో ఉండటం అరుదు. ప్రతిపాదిత డీలిమిటేషన్ తర్వాత కూడా ఇదే వ్యవస్థ కొనసాగితే, అది ప్రజలకు ఎలా ఉపయోగపడుతుంది? కేవలం భౌగోళిక సరిహద్దులు మారడం వల్ల ప్రజా ప్రతినిధుల ప్రవర్తన మారుతుందా? ఇది కేవలం రాజకీయ అధికారాన్ని నిలబెట్టుకోవడానికి చేసే ప్రయత్నమా? అనేది సామాన్యుడి సందేహం.

ఆర్థిక భారం - సామాన్యుడిపై పన్నుల కత్తి

నియోజకవర్గాల పెంపు అంటే కేవలం మ్యాపులు మార్చడం కాదు. ఇది ఒక పెద్ద ఆర్థిక ప్రక్రియ. నూతన నియోజకవర్గాల ఏర్పాటుతో కొత్త కార్యాలయాల నిర్మాణం, భారీ స్థాయిలో పరిపాలనా యంత్రాంగం, సిబ్బంది నియామకం, నాయకుల జీతభత్యాలు, సదుపాయాల కల్పన... వీటన్నింటికీ భారీగా నిధులు అవసరం.

గతంలో తెలంగాణలో కొత్త మండలాలు, జిల్లాల ఏర్పాటు జరిగినప్పుడు, కార్యాలయాల నిర్వహణ కోసం అద్దె భవనాలతో ఎంత ఇబ్బంది పడ్డామో మనకు తెలుసు. ఇప్పుడు కొత్త నియోజకవర్గాలు ఏర్పడితే, విద్యా, వైద్యం వంటి మౌలిక సదుపాయాల కల్పనకు నిధులు ఎక్కడి నుంచి వస్తాయి? కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు నిధుల కేటాయింపులో జనాభా ప్రాతిపదికను మాత్రమే చూస్తున్నాయి తప్ప, ఆ వ్యవస్థను నడపడానికి అవసరమైన ఆర్థిక వనరుల గురించి ఆలోచించడం లేదు. దీనివల్ల రాష్ట్ర బడ్జెట్‌పై తీవ్ర ఒత్తిడి పడుతుంది. ఆ భారం చివరికి నేరుగా ప్రజలపైనే అదనపు పన్నుల రూపంలో పడే అవకాశం ఉంది.

ఎవరికి లాభం?

ఈ డీలిమిటేషన్ ప్రక్రియలో ఎవరికి లాభం కలుగుతుందనేది ఒక ముఖ్యమైన ప్రశ్న. ఏవైనా రాజకీయ మార్పులు జరిగినప్పుడు, అవి పాలనలో సౌలభ్యాన్ని పెంచడానికి మాత్రమే కాకుండా, సామాజికంగా అందరికీ సమాన అవకాశాలు కల్పించేలా ఉండాలి. కొత్త నియోజకవర్గాల ఏర్పాటు ద్వారా రాజకీయాల్లో కొత్తవారికి ప్రాతినిధ్యం పెరిగే అవకాశం ఉంటుంది. అయితే, ఈ ప్రక్రియ కేవలం పదవుల పెంపుకే పరిమితం కాకుండా, పాలన ప్రజలకు మరింత చేరువ కావడానికి దోహదపడాలి. క్షేత్రస్థాయిలో ప్రజల కోసం పనిచేసే నిబద్ధత కలిగిన వారికి కూడా అవకాశాలు దక్కాలి. నాయకత్వ బాధ్యతలు ఎవరికి దక్కినా, వారి ప్రధాన ఉద్దేశ్యం ప్రజలకు సేవ చేయడమే కావాలి. వ్యవస్థలో వచ్చే ప్రతి మార్పు, సామాన్యుడి జీవితంలో వెలుగు నింపేలా ఉన్నప్పుడే ఆ మార్పుకు సార్థకత చేకూరుతుంది. 

సూచనలు - మనం ఏం చేయాలి?

 1. *పారదర్శకత:* నియోజకవర్గాల పునర్విభజన చేసేటప్పుడు కేవలం జనాభా ప్రాతిపదికనే కాకుండా, ఆర్థిక సామర్థ్యం మరియు పరిపాలనా సౌలభ్యంపై చర్చ జరగాలి.

 2. *ప్రజల భాగస్వామ్యం:* నిర్ణయాలు తీసుకునే ముందు స్థానిక ప్రజల అభిప్రాయాలను, వారి సమస్యలను పరిగణనలోకి తీసుకోవాలి.

 3. *బడ్జెట్ నియంత్రణ:* నాయకుల కార్యాలయాల ఖర్చుల కంటే, ప్రజల విద్య, వైద్యం, మరియు మౌలిక వసతుల కల్పనకు నిధులు ఎలా సమకూరుస్తారో ప్రభుత్వం స్పష్టమైన శ్వేతపత్రం విడుదల చేయాలి.

 4. *అవగాహన:* ప్రజలు తమ ప్రాంతంలో జరిగే ఈ మార్పుల గురించి తెలుసుకోవాలి. ప్రజా ప్రతినిధులను నిలదీయడం ద్వారానే వ్యవస్థలో మార్పు సాధ్యమవుతుంది.

ముగింపు :-

అభివృద్ధి అంటే నియోజకవర్గాల పెంపు కాదు, ప్రజల జీవన ప్రమాణాల పెంపు. సామాన్యుడి గొంతు వినిపించని, పన్నుల భారం పెంచే ఏ వ్యవస్థ కూడా నిజమైన ప్రజాస్వామ్యానికి నిదర్శనం కాదు. ప్రభుత్వం ఈ అంశాలన్నింటినీ పునఃసమీక్షించుకుని, కేవలం రాజకీయ లబ్ధి కోసం కాకుండా, ప్రజా శ్రేయస్సు కోసం నిర్ణయాలు తీసుకోవాలని ఆశిద్దాం. సామాన్యుడి సంక్షేమమే పరమావధిగా పాలన సాగినప్పుడే నిజమైన ప్రజాస్వామ్యం విరాజిల్లుతుంది.

Regard’s 

Surender Thallapelly