దేవుడు శక్తులిచ్చినా ఎందుకు ఓడిపోతున్నాం? నాస్తికులైనా నమ్మక తప్పని 'శివ-తత్వ' సైకాలజీ!

ఆత్మదర్శనం: శివయ్య ఇచ్చిన శక్తులు

అనగనగా భూలోకంలో ఒక గొప్ప శివభక్తుడు ఉండేవాడు. పరమశివుడంటే అతనికి అమితమైన భక్తి. ప్రతిరోజూ ఎంతో నిష్ఠతో స్వామిని పూజించేవాడు. శివనామ స్మరణ లేనిదే అతని రోజు గడిచేది కాదు.

అయితే, కాలక్రమేణా అతని జీవితంలో తీవ్రమైన కష్టాలు, వరుస ఇబ్బందులు ఎదురయ్యాయి. దాంతో అతను మానసికంగా కుమిలిపోతూ, మనశ్శాంతి కరువై తీవ్ర ఆవేదన చెందాడు. "దేవా! నాకు ప్రశాంతతను ప్రసాదించు" అని రోజూ వేడుకునేవాడు. అయినా మనసు స్థిమితపడలేదు. దాంతో ఆ భగవాన్ స్వరూపుడైన శివుడి కోసం క్రూరమైన, దుర్ఘటమైన అన్ని పుణ్యక్షేత్రాలకూ వెతుక్కుంటూ వెళ్ళాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.

చివరికి అత్యంత కఠినమైన హిమాలయాల పర్వత ప్రాంతానికి చేరుకుని, గడ్డకట్టే చలిని సైతం లెక్కచేయకుండా శివయ్య కోసం కఠోరంగా ప్రార్థించాడు. అతని నిష్కల్మషమైన భక్తికి మెచ్చి, పరమశివుడు సాక్షాత్కరించాడు.

శివయ్యను చూడగానే ఆ భక్తుడు తన్మయత్వంతో, "దేవా! నా భక్తికి మెచ్చి నువ్వు ప్రత్యక్షమవ్వడం నా జీవిత ధన్యత" అని మోకరిల్లాడు.

శివయ్య మందహాసం చేస్తూ, "భక్తా! నీ భక్తికి ప్రసన్నమయ్యాను. నీకు ఎలాంటి కోరికలు కావాలో కోరుకో!" అన్నాడు.

అప్పుడు ఆ భక్తుడు ఆవేదనతో, "అయ్యా! నేను ప్రతిరోజూ మిమ్మల్ని పూజిస్తున్నా నా జీవితంలో ప్రశాంతత లేదు, విజయాలు లేవు. ఎటు చూసినా కష్టాలే ఎదురవుతున్నాయి" అని తన బాధ చెప్పుకున్నాడు.

శివయ్య నవ్వుతూ... "నీకు నేను ఈ భూలోకానికి పంపించే అప్పుడే... ప్రశాంతంగా జీవించడానికి, విజయాలు పొందడానికి కావలసిన అన్ని శక్తులను నీలోనే నింపి పంపాను. మళ్ళీ ఇప్పుడు నన్ను అడుగుతున్నావేంటి భక్తా?" అన్నాడు.

భక్తుడు ఆశ్చర్యపోతూ... "అయ్యా! మరి అన్ని శక్తులు నాలోనే ఉంటే నాకు ఎందుకు ఈ కష్టాలు?" అని ప్రశ్నించాడు.

అప్పుడు శివయ్య ఎంతో ప్రశాంతంగా... "సరే భక్తా, నువ్వు కొన్ని రోజులుగా తీసుకున్న అత్యంత కీలకమైన నిర్ణయాలు, చేసిన పనులు ఎలాంటివో నాకు ఒక్కసారి వివరించు" అన్నాడు. భక్తుడు తను తీసుకున్న ముఖ్యాతి ముఖ్యమైన నిర్ణయాలన్నింటినీ ఒకదాని తర్వాత ఒకటిగా శివయ్యకు వివరించాడు.

అదంతా విన్న శివయ్య, అతని వైపు నిశ్శబ్దంగా చూస్తూ... "భక్తా! ఇప్పుడు చెప్పు... నువ్వు తీసుకున్న ఆ నిర్ణయాలన్నీ కరెక్ట్ అని నువ్వు భావిస్తున్నావా?" అని అడిగాడు.

ఆ ప్రశ్నకు భక్తుడు ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దమైపోయాడు. అతనిలో అంతర్మథనం మొదలైంది. కాసేపటి తర్వాత తలదించుకుని, "కాదయ్యా... నేను కొన్ని తెలుసో తెలియకో తప్పుడు నిర్ణయాలు తీసుకున్నాను. వాటి వల్లే నాకు ప్రశాంతత లేకుండా పోయింది" అని ఒప్పుకున్నాడు.

"అయితే ఇప్పుడు ఆ తప్పులను సరిచేయాలని నన్ను అడుగుతున్నావా?" అని శివయ్య అడగగా... "అవునయ్యా! ఆ తప్పులను సరిచేసి, నా జీవితంలో కొత్త శక్తులను ప్రసాదించు" అని వేడుకున్నాడు.

దానికి శివయ్య... "భక్తా! నేను కొత్త శక్తులనూ ప్రసాదించలేను. నిన్ను భూమి మీదికి పంపించే ముందే నీకు ఏవైతే శక్తులు ఇచ్చానో... వాటిని మాత్రమే నేను మళ్ళీ 'రియాక్టివేట్' (పునరుజ్జీవింపజేయడం) చేయగలుగుతాను. కానీ, భవిష్యత్తులో నువ్వు మళ్ళీ తప్పుడు నిర్ణయాలు తీసుకోావని నమ్మకం ఏంటి?" అని అడిగాడు.

భక్తుడు వెంటనే రెండు చేతులూ జోడించి, "లేదు శివయ్య! నేను మళ్ళీ అలాంటి తప్పులను అస్సలు చేయను. నా తప్పుల నుండి నేర్చుకున్నాను. ఇకపై సరైన నిర్ణయాలతోనే నా ప్రయాణాన్ని సాగిస్తాను" అని నిశ్చయంగా చెప్పాడు.

అతని మాటలకు సంతోషించిన పరమశివుడు... "సరే, ఇకపై నువ్వు చేసే పనులలో విజయాలు పొందుతావు. నీకు మానసిక ప్రశాంతత లభిస్తుంది" అని ఆశీర్వదించి, అంతర్ధానమయ్యాడు. ఆ భక్తుడు సరికొత్త ఆత్మవిశ్వాసంతో తన ఇంటికి చేరుకుని, ఎంతో ప్రశాంతంగా తన జీవిత గమ్యం వైపు అడుగులు వేయడం ప్రారంభించాడు.

 కైలాసంలో పార్వతీ పరమేశ్వరుల సంభాషణ:

అక్కడ కైలాసంలో, ఇదంతా గమనిస్తున్న పార్వతీ దేవికి ఒక సందేహం వచ్చి, శివయ్యను ఇలా అడిగింది... "అయ్యా! నీ భక్తుడు కష్టాలు ఓర్చి నీ దగ్గరికి వస్తే... మీరు చాలా సింపుల్‌గా కేవలం రెండు మాటలు చెప్పారు. తనకి మళ్ళీ కొత్తగా శక్తులేవీ ఇవ్వలేదు కదా! మరి తనకి జీవితంలో విజయాలు ఎలా కలుగుతాయి స్వామీ?" అని అడిగింది.

అప్పుడు ఆ శివయ్య చిరునవ్వు నవ్వి, పార్వతీ దేవి వైపు చూస్తూ ఇలా సమాధానమిచ్చాడు...

"పార్వతీ! నేను నా భక్తుడికి భూమి మీదికి పంపేటప్పుడే అన్ని శక్తులనూ ఇచ్చి పంపాను. కానీ, తను తీసుకున్న తప్పుడు నిర్ణయాల వల్ల ఆ శక్తులన్నీ లోపల నిర్వీర్యమైపోయాయి. అందుకే నేను అతని తప్పులను అతనికి గుర్తుచేసి, ఆ తప్పులను మరొకసారి చేయకుండా ఉండేలా అతనిలో విచక్షణను మేల్కొలిపాను. ఆ విచక్షణే నేను నా భక్తుడికి ఇచ్చిన అసలైన ఔషధం. ఒకవేళ గనుక తను ఇప్పటినుంచైనా తను తీసుకునే నిర్ణయాలను ఆలోచనాత్మకంగా, పాజిటివ్ థింకింగ్ తో తీసుకుంటే... నిద్రపోయిన ఆ శక్తులన్నీ తిరిగి మేల్కొంటాయి.

**అయితే పార్వతీ! ఇక్కడ మానవులు గ్రహించాల్సిన ఒక ముఖ్యమైన పరమార్థం ఉంది...**

చాలామంది మనశ్శాంతి కోసం, విజయాల కోసం తమ లోపల ఉన్న శక్తులను గమనించకుండా, బయట ఎక్కడో వెతుకుతూ అమూల్యమైన సమయాన్ని వృధా చేసుకుంటారు. అలా సమయం వృధా అయ్యే కొద్దీ... వయసు పైబడుతుంది, మానసిక ఒత్తిడిల కారణంగా ఆరోగ్యం కూడా క్షీణిస్తుంది.

ఒకవేళ వయసు పైబడిన తర్వాత, ఆరోగ్యం పాడైపోయిన తర్వాత నేను ప్రత్యక్షమై ఆ శక్తులను 'రియాక్టివేట్' చేసినా కూడా... వాటిని తట్టుకుని, ఉపయోగించుకునే శారీరక, మానసిక స్థితిగతులు ఆ సమయంలో వారిలో ఉండవు. ఆరోగ్యం సహకరించనప్పుడు దేవుడు ఎన్ని శక్తులు ఇచ్చినా అవి నిరుపయోగమే అవుతాయి!

అందుకే... దేవుడు ప్రసాదించిన శక్తులను సమయం ఉన్నప్పుడే శ్రద్ధగా గ్రహించాలి. వయసు, ఆరోగ్యం బాగున్నప్పుడే తప్పుడు నిర్ణయాలు తీసుకోకుండా, ఒకవేళ పొరపాట్లు జరిగినా వెంటనే వాటిని సరిదిద్దుకుంటూ, పాజిటివ్ థింకింగ్‌తో జీవిత ప్రయాణంలో ముందుకు సాగాలి. అదే అసలైన విజయం!" అని వివరించాడు శివయ్య.

శివయ్య చెప్పిన ఆ అద్భుతమైన పరమార్థాన్ని విని పార్వతీ దేవి ఎంతో సంతోషించింది.

కథా నీతి (Moral of the Story):

మన విజయాలు, మానసిక ప్రశాంతతకు కావలసిన శక్తులను ఆ భగవాన్ స్వరూపుడు మనకు ఎప్పుడో ఇచ్చాడు. మన తప్పుడు నిర్ణయాలు ఆ శక్తులను నిర్వీర్యం చేస్తే... మన విచక్షణతో తీసుకునే సరైన నిర్ణయాలు ఆ శక్తులన్నింటినీ మళ్ళీ మేల్కొల్పుతాయి.

అయితే, ఆ ప్రశాంతత కోసం బయట ఎక్కడో వెతుకుతూ సమయాన్ని వృధా చేసుకోకూడదు. ఎందుకంటే, కాలం గడిచేకొద్దీ వయసు పైబడి, మానసిక ఒత్తిడి వల్ల ఆరోగ్యం క్షీణిస్తుంది. ఆ సమయంలో దేవుడు శక్తులను రియాక్టివేట్ చేసినా కూడా మన ఆరోగ్య స్థితిగతులు సహకరించకపోతే అవి నిరుపయోగమే అవుతాయి. కాబట్టి, లభించిన సమయంలోనే పాజిటివ్ థింకింగ్‌తో, తప్పుడు నిర్ణయాలకు తావివ్వకుండా, వివేకంతో ముందుకు సాగి విజయాన్ని అందుకోవడమే మానవ జీవిత పరమార్థం.

Regards 

Surender Thallapelly